Archiwum kategorii: Świat

Włoskie naloty na Wielką Brytanię – 1940

Corpo Aereo Italiano – włoski korpus powietrzny u boku Luftwaffe

23 listopada 1940 r. miał miejsce jeden z ostatnich nalotów włoskiego lotnictwa na Wielką Brytanię. Zadecydowały o nich bardziej względy polityczne niż militarne – jak się wydaje Mussolini chciał uchodzić za równorzędnego uczestnika wojny z Wielką Brytanią. Włoski Corpo Aereo Italiano pod dowództwem gen. Rino Corso Fougiera zaczął więc działania przeciwko Anglii startując z niemieckich lotnisk w Belgii od października 1940 r. – bez większych sukcesów i przy znacznych stratach w sprzęcie oraz personelu. Pozostałości korpusu odwołano w większości w styczniu 1941 r. w związku katastrofalną sytuacją sił włoskich w Grecji i Afryce.

Fiat CR-42 Falco w muzeum Royal Air Force w Hendon

Dziś pamiątką działań bojowych Regia Aeronautica nad Anglią jest eksponat muzeum RAF – doskonale zachowany dwupłatowy myśliwiec Fiat CR-42 Falco (egzemplarz prezentowany w tweecie  powyżej). Włosi utracili ten samolot wskutek awarii silnika i przymusowego lądowania na angielskiej plaży w listopadzie 1940 r. Pilot – sierżant Pietro Salvadori dostał się do niewoli brytyjskiej. Jeniec zniósł ten fakt z godnością, okazując zadowolenie z zakończenia swojego udziału w wojnie i wyjaśniając w czasie przesłuchania, że był niezadowolony z włoskich oficerów, a nadto nie odpowiadały mu warunki prowadzenia wojny: pogoda na belgijskich lotniskach, towarzystwo Niemców i ich jedzenie…


The Falco and Regia Aeronautica in the Battle of Britain

Vera Lynn 1917-2020

“Churchill didn’t beat the Nazis,

Vera sang them to death.”

Harry Secombe


„We’ll meet again
Don’t know where
Don’t know when
But I know we’ll meet again some sunny day …”

Pomnik Winstona Churchilla

Pomnik Churchilla zagrożony?

Narasta napięcie wokół londyńskiego pomnika Sir Winstona Churchilla, potomka znakomitego Johna Churchilla 1 księcia Marlborough, dwukrotnego premiera Zjednoczonego Królestwa, laureata literackiej Nagrody Nobla, w młodości uczestnika wielu kolonialnych eskapad i awantur końca XIX w. (żeby wymienić tylko udział w tłumieniu powstania Pasztunów, wojnę burską i przesławną bitwę pod Omdurmanem).

pomnik churchilla
Winston Churchill w randze podporucznika 4 Pułku Huzarów Królowej (4th Queen’s Own Hussars), 1895 r. – autor nieznany, domena publiczna

Sir Winston Churchill (1874 – 1965), już za życia będący żywą skamieliną epoki wiktoriańskiej jest aktualnie pośmiertnie sądzony według zasad współczesnej ahistorycznej wrażliwości ukształtowanej przez political corectness. Zarzut: rasizm (za nieistotny uznano natomiast fakt, że w zasadzie do Sir Winstona mogą mieć żal wszelkie nacje, których interesy kolidowały z interesami imperium brytyjskiego – począwszy od Irlandczyków a skończywszy na Polakach). Oczywiście bez znaczenia jest postawa podsądnego w czasie krytycznych dni 1940 r., kiedy to trzeba było się zdeklarować wobec autentycznego faszyzmu i rasizmu. Jak się wydaje wyrok już zapadł, zastanawia tylko obecność na miejscu funkcjonariuszy Policji Metropolitarnej (zuchwała próba przeciwdziałania zniszczeniu pomnika czy tylko chęć zapewnienia względnego bezpieczeństwa uczestnikom dewastacji?).

Czytaj dalej Pomnik Winstona Churchilla

Katastrofa Hindenburga – 1937

83 lata temu, 6 maja 1937 r. niemiecki sterowiec D-LZ-129 Hindenburg po przebyciu transatlantyckiej trasy spłonął w bazie amerykańskiej marynarki wojennej w Lakehurst w New Jersey. Zginęło 36 osób.

Katastrofa na zawsze położyła kres erze wielkich komunikacyjnych sterowców.


Katastrofa Hindenburga

Niemcy w żałobie z powodu katastrofy sterowca. „Gazeta Lwowska”, s. 1, nr 102 z 9 maja 1937

Katastrofa sterowca „Hindenburg” na lotnisku Lakehurst w stanie New Jersey – Tygodnik dźwiękowy Polskiej Agencji Telegraficznej.

Hindenburg Disaster: Real Zeppelin Explosion Footage (1937) | British Pathé

What the Hindenburg Looked Like Inside Before It Exploded

 

Tymczasem na Hart Island…

Hart Island to wyspa u wybrzeży Nowego Jorku, naprzeciwko Bronxu. Ma dość ponurą i działającą na wyobraźnię historię. W czasie wojny secesyjnej mieścił się tu obóz jeniecki dla żołnierzy Konfederacji (jak wiadomo obie strony konfliktu dość podle traktowały swoich jeńców), następnie w różnych okresach miejsce kwarantanny, szpital psychiatryczny, zakład poprawczy i więzienie, a nawet baza antyrakiet Nike (pierwszych amerykańskich pocisków do zwalczania rakiet balistycznych). Ostatnie budynki opuszczono w latach siedemdziesiątych XX w. Od 1869 r. władze miejskie używają wyspy jako miejsca pochówku dla bezdomnych i ubogich (łączną ilość pochówków szacuje się na ponad milion osób). Teraz zapewne są tu chowane w masowych grobach także ciała ofiar pandemii koronawirusa, po które nie zgłosiła się rodzina. Wykopano już trzeci duży rów (potencjalne możliwości – jak widać na załączonym filmie – to dwa rzędy i trzy warstwy trumien), na wyspę przywozi się codziennie około 25 ciał (w czasach przedpandemicznych była to ilość przypadająca na tydzień), a więc „przepustowość” już znacząco wzrosła…

Źródła:

Reuters: New York City hires laborers to bury dead in Hart Island potter’s field amid coronavirus surge.

The New Yorker: The Transformation of Hart Island

Untapped New York: Haunting Video and Photos of Hart Island, NYC’s Mass Burial Ground by Michelle Young

YouTube: Bones From Hart Island Mass Graves Washing Up In Local Communities

The Hart Island Project– wirtualne miejsce pamięci pochowanych na Hart Island.