28 listopada 1794 r. w Mediolanie zmarł Cesare Bonesana markiz Beccaria (1738-1794) – włoski prawnik i pisarz, prekursor nowożytnego prawa karnego.
![Cesare Beccaria](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/83/Cesare_Beccaria.jpg/512px-Cesare_Beccaria.jpg)
Cesare Beccaria (1738-1794).
Eliseo Sala. Olej na płótnie. XIX w.
Domena publiczna,
via Wikimedia Commons
W swojej pracy O przestępstwach i karach (Dei delitti e delle pene – 1764) zawarł krytykę prawa karnego epoki feudalizmu i postulaty jego reformy w duchu humanitaryzmu. Dzieło dało podwaliny nowożytnej nauce o karze. Autor przedstawił m. in. racjonalną argumentację przeciwko karze śmierci, torturom jako środkowi do uzyskania zeznań, a także sprzeciwił się arbitralnej władzy sędziowskiej.
Dzieło markiza Beccaria stało się inspiracją do wprowadzenia przez wielkiego księcia Toskanii (i przyszłego cesarza) Leopolda II Habsburga (1747-1792) nowej ustawy karnej znanej jako Leopoldina (1786). Jest to pierwszy europejski kodeks, który zniósł karę śmierci oraz wszelkie kary cielesne.
![Beccaria - Dei delitti e delle pene - 6043967 A](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/63/Beccaria_-_Dei_delitti_e_delle_pene_-_6043967_A.jpg/512px-Beccaria_-_Dei_delitti_e_delle_pene_-_6043967_A.jpg)
Sprawiedliwość odmawia przyjęcia głów skazańców.
Ilustracja poprzedzająca stronę tytułową traktatu „O przestępstwach i karach” – wydanie z 1766 r.
Domena publiczna,
via Wikimedia Commons
Co warto podkreślić (jako że jest to współcześnie raczej dyskretnie pomijane) markiz Beccaria był przeciwnikiem reglamentacji prawa do broni – trafnie wskazując, że zakaz noszenia broni mija się z celem, ponieważ prowadzi do rozbrojenia osób przestrzegających prawa, które z zasady nie są skłonne do użycia broni w celu przestępczym. Tym samym zwiększa szanse przestępców, dla których złamanie takiego zakazu nie stanowi większego problemu.
AKTUALIZACJA 30.11.2021 © ŁUKASZ SOBANIAK
An Essay on Crimes and Punishments by Cesare Beccaria. Traktat O przestępstwach i karach w tłumaczeniu angielskim z 1775 r. Wikisource.